LOEK MEIJER

http://www.loekmeijer.nl

Loek Meijer (Amstelveen 1950) is als autodidact actief bezig met schilderen vanaf zijn vroege jeugd, hoofdzakelijk in olieverf. Zijn vroegste werkje (nog in bezit) is gedateerd 1963. Door regelmatige bezoeken aan musea, en vooral goed te kijken naar de gepresenteerde schilderijen, leert Loek het vak van kunstschilder zichzelf helemaal aan.

naam

Wat vooral boeide was het gebruik van verf en kleur door deze schilders. In de eerste jaren in Ede(vanaf1996) werd er vaak in de omgeving een landschap, soms met koeien, en dan weer een winterlandschap van de bossen en hei geschilderd. Op aanwijzing van Johan Timmers, een collega schilder, begon een belangstelling voor het stilleven te ontstaan. Qua compositie en stofuitdrukking kreeg Loek een heel andere kijk op dit onderwerp. Achteraf jammer dat hij bepaalde indrukken nooit eerder gezien heeft. De voorliefde gaat speciaal uit naar spullen die al een leven achter de rug hebben. Vooral vanwege de vorm, die bij zgn "moderne" spullen zo vaak ontbreekt. Op braderieën en kringloopwinkels worden voornamelijk oudere voorwerpen aangeschaft. Soms is een oude baksteen al een interessant voorwerp. Ook worden soms tekeningen gemaakt in musea van oude voorwerpen, om later te verwerken in een schilderij.

Altijd werd het doek geprefereerd boven het paneel. Omdat hij een vlotte penseelstreek had. werd de structuur van het doek soms bepalend voor effecten in het werk. Op aanwijzing van een collega schilder is belangstelling voor masoniet ontstaan. Het formaat is makkelijker te bepalen en het oppervlak is zo glad dat het vraagt om meer detail weer te geven.

Dan komen we bij de stofuitdrukking die zeker bepalend is voor een schilderij. Koper moet koper zijn en glas moet glas zijn. De lichtval is een overblijfsel van de belangstelling voor de oude meesters, en dan vooral Rembrandt van Rijn, Vermeer en andere meesters uit de "Gouden Eeuw". Lichtval is heel belangrijk in een realistisch schilderij.

De onderwerpen ontstaan spontaan door spullen in een hoekje van het atelier op te stellen. Vaak wordt er een apart soort fruit toegevoegd wat de compositie rond maakt. Soms komen dezelfde voorwerpen terug in een nieuw werk.

Een stilleven moet rust geven en interessant om naar te kijken. Eijgenlijk moet men blijven zoeken naar details. Soms is een verftoets al interessant om te zien. Door veel kleuren, vooral aardkleuren, door elkaar te gebruiken krijgt het werk een "warme" uitstraling, door dat dan later af te sluiten met een glacering.

Bron: Loek Meijer